Το “ΟΧΙ” που έγινε “ΝΑΙ”…

43-referendum_immagine

Συχνά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης θα κάτσω και θα διαβάσω σχόλια διάφορων άρθρων. Τα αρθρα μπορεί να είναι είτε πολιτικά, είτε επιστημονικά, είτε αθλητικά ή οτιδήποτε άλλο. Και αν υπαρξει ένθερμη “συζήτηση” από κάτω κατά 99% θα πετύχω και σχόλια για το ‘όχι’ του δημοψηφίσματος που έγινε ‘ναι’. Πάντα αναφέρεται με ειρωνικό τρόπο και ως παράδειγμα μη σεβασμού της λαικής εντολής.

Είναι έτσι τελικά? Όσοι πηγαν να ψηφίσουν στις 5/7/2015 θυμούνται για τι πράγμα ψήφισαν? Δε με νοιάζει τι ψήφισαν, αλλά αν γνωρίζουν σε τί ερώτημα απάντησαν. Να θυμήσω εγώ λοιπόν:

«Πρέπει να γίνει αποδεκτό το σχέδιο συμφωνίας, το οποίο κατέθεσαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στο Eurogroup της 25.06.2015 και αποτελείται από δύο μέρη, τα οποία συγκροτούν την ενιαία πρότασή τους; Το πρώτο έγγραφο τιτλοφορείται «Reforms for the completion of the Current Program and Beyond» («Μεταρρυθμίσεις για την ολοκλήρωση του τρέχοντος προγράμματος και πέραν αυτού») και το δεύτερο «Preliminary Debt sustainability analysis» («Προκαταρκτική ανάλυση βιωσιμότητας χρέους»).

Σε ΑΥΤΟ το δημοψήφισμα λοιπόν η απάντηση ήταν “όχι”. Επίσης το μνημόνιο που ψηφίστηκε στη συνέχεια, δεν είναι τα δύο ανωτέρω σχέδια. Το μόνο που εγινε με το δημοψήφισμα είναι ότι δόθηκε ένα διαπραγματευτικό χαρτί, το οποίο οι πολιτικοί μας το έκαναν κωλοχαρτο. Αλλά το “όχι” δεν έγινε ποτέ “ναι”.

Το αν εσύ μέσε ψηφοφόρε πίστευες ότι αυτό το “όχι” σήμαινε ότι δε θα ερχόντουσαν άλλες συμφωνίες, είναι δικό σου πρόβλημα, όχι δικό τους. Γιατί όταν ο Τσίπρας πήγε μετά σε εκείνη την συνοδο κορυφης και του τέθηκε το ερώτημα “νέα σύμφωνία ή έξω” δεν είχε καμία λαική εντολή για να κάνει το 2ο.  Και μην ταυτίζεις το αποτέλεσμα του συγκεκριμένου δημοψηφίσματος, με το υποθετικό δημοψήφισμα όπου το ερώτημα θα αφορούσε την παραμόνη μας στην ευρωζώνη. Δεν έγινε ποτέ τέτοιο δημοψήφισμα και άρα δε γνωρίζουμε τι θα έβγαινε. Ελπίζω να έγινα κατανοητή.

Στο μετρό….

metro_3

Προχθές το απόγευμα γυρνούσα από το κέντρο με το μετρό (μπλε γραμμή) όπου συνέβη το εξής περιστατικό:

Εκεί που ολοι οι επιβάτες είμασταν σαν σαρδέλες, ακούγεται ένας κύριος Α αγριεμένος να φωνάζει σε έναν άλλον κύριο Β, να αφήσει ήσυχη την τσάντα ενός τρίτου κυρίου Γ. Ο Γ δεν είχε πάρει χαμπάρι για το αν κάποιος πείραζε τη τσάντα του ή οχι και φαινόταν τελείως απορημένος. Ακόμα πιο απορημένος ήταν ο Β ο οποίος δεν έδωσε σημασία και του γύρισε την πλάτη. Κάπου εκεί πετάγεται και ένας άλλος κύριος Δ, ο οποίος άρχισε να ρίχνει χριστοπαναγίες στον Β. Αξίζει να σημειωθεί ότι το περιστατικό συνέβει δίπλα στην πόρτα του βαγονιού ενώ ο Δ καθόταν σε θέση λίγο παραδίπλα. Ουσιαστικά δεν είδε τίποτα, αλλά πήρε την πρωτοβουλία τη συμμετάσχει στο συμβάν με ιδιαίτερα “ευγενείς” χαρακτηρισμούς. Εκεί ο Β γύρισε και του απάντησε και αυτός βρίζοντας. Μέσα στις βρισιές άρχισαν να φωνάζουν και οι κύριοι Α και Γ. Έπειτε άρχιζαν να φωνάζουν και άλλοι τριγύρω για ηρεμία κλπ κλπ. Μπορεί ο Α να έιχε δίκιο. Αλλα θεωρώ ότι μίλησε πολύ νωρίς. Γιατί μπορεί κάλλιστα να έκανε λάθος και να προκλήθηκε ο πανικός. Ούτως ή αλλως είπε ο Α ότι ειδε το χέρι του Β κοντά στην τσάντα, όχι να βάζει το χέρι μέσα στην τσάντα. Ο δήθεν κλέφτης φώναζε ότι δεν έκανε τίποτα και αυτό που μου έκανε περισσότερο εντύπωση, είναι το ότι αφού άρχισε να το φωνάζει ο Α δεν κατέβηκε στις στάσεις που έκανε το μετρό. Σε παρεμφερή περιστάτικα (έχει τύχει να έχω δει 2 παρόμοια σε λεωφορείο) ο θύτης έφυγε τρέχοντας με το που ανοιγαν οι πορτες. Αλλά άτομα σαν τον κύριο Δ με τρομάζουν. Αν δεν σηκωνόταν αυτός το περιστατικό δε θα έπαιρνε τις διαστάσεις που πήρε. Που δεν είδε τιποτα, αλλα σηκώθηκε να πουλήσει τον τσαμπουκά του.

Και δεν είναι μόνο αυτός που με τρομάζει.

Εκει που στεκόμουν όρθια, ήταν δίπλα μου μια μεγάλη κυρία (για κοντά στα 70 την έκανα)  και αυτή όρθια. Με πλάτη προς το σημείο που ήταν οι παραπανω κύριοι. Η κυρία αυτή όπως και ο κύριος Δ δεν είδαν το περιστατικό. Δε γινόταν να το δουν λόγω του που καθόντουσαν οταν έγινε. Όσο γινόταν ο πανικός και οι εκτοξευόντουσαν χριστοπαναγιες προς κάθε κατεύθυνση σηκώθηκε κάποιιος δίπλα στην κυρία για να κατέβει και έκατσε αυτη στη θέση του, αλλα εξακολουθούσε να είναι δίπλα μου. Αφού ηρέμησε η κατάσταση, κάποιος ρώτησε την κυρία για το τι έγινε. Και άρχισε η “κυρία” να περιγράφει με ιδιαίτερη λεπτομέρεια, το πως ο Β είχε κάνει το δείκτη και το μέσο σαν ψαλίδι (κανοντας και την κίνηση) και έβαζε μέσα στην τσάντα του Γ τα δάχτυλα για να του αρπάξει το πορτοφόλι. Η κυρία δεν είχε δει τίποτα, αλλά παρόλα αυτά μετέδιδε την ιστόρια λες και την είχε παρακολουθήσει δευτερόλεπτο προς δευτερολεπτο.

Αυτό με τρομάζει. Άτομα που δεν έχουν ιδέα για το τι μπορεί να έχει συμβεί, να αποφασίζουν να δράσουν και να μεταδώσουν ψευδείς ιστορίες.

Δε μιλάω για τους άμεσους συμμετέχοντες. Μπορεί όντως να πηγαινε να κλέψει το πορτοφόλι. Δεν το είδα, οπότε δε μπορώ να μιλησω μα σιγουριά. Μπορεί όμως και ο πρώτος να έκανε απλά λάθος. Από τη στιγμή που δεν είδα τι έγινε λοιπον, δεν έχω και άποψη για το πηγε να το κλέψει ή οχι. Καταλαβατε κύριε τσαμπουκαλή Δ και κυρία κουτσομπολα? Στα αυγά σας να καθεστε άλλη φορά.

Ευχαριστώ.

 

 

 

Το CSI ήταν πάντα τόσο χαζό?

Ή εγώ μεγάλωσα?

csi

Το τελευταίο διάστημα έχω ξεκινήσει να βλέπω CSI. Ήθελα να δω κάτι που δε θα με ένοιαζε να χάσω την πλοκή του (μιας και συνήθως βλεπω σειρές το βράδυ και με παίρνει ο ύπνος) και θυμήθηκα το CSI. Πάντα μου άρεσαν οι εγκληματολογικές σειρές, όποτε τις πετύχαινα στην τηλεόραση, θα τις παρακολουθούσα και έχω δει και το CSI NY σχεδόν ολόκληρο.

Αλλά τώρα που το βλέπω συστηματικά, με έχει πιάσει πονοκέφαλος από την ηλιθιότητά του. Αηδιαστικά στημένες ετοιμολογίες, υπερβολικά φτωχά σενάρια. Αυτό που μου φαινοταν πάντα γελοία ήταν οι τεχνολογίες που χρησιμοποιούσαν για αναγνωριση τοποθεσιών, προσώπων κλπ. Που από μία αντανάκλαση σε λασπωμένο παρ μπριζ αυτοκινήτου, κατάφερναν και εβρισκαν τον ένοχο. Και πιο προβλεψιμα love stories δεν γινεται να υπάρξουν. Τέσπα… Παραγωγός ο Μπρουκχαιμερ, τι αλλο να περιμένεις από δαύτον? Ας βάλω και αλλο ένα επεισόδιο…

Μουσουλμάνοι, μετανάστες και άσυλο

Αντιβατικός

Η στερεοτυπική σκέψη, οι γενικεύσεις, ο δογματισμός και η μισαλλοδοξία συνθέτουν το ρατσισμό.

Ένας άθρησκος για τις θρησκείες

Το τελευταίο χρονικό διάστημα, με έχουν απασχολήσει ιδιαίτερα τα θέματα των μεταναστών και των προσφύγων. Δύο τάσεις που αν και διαφορετικές, οι περισσότεροι τις αντιλαμβάνονται ως ίδιες.

Έπειτα, μελετώντας κάποια γραπτά σχετικά με τον Μωάμεθ και το κοράνι, διαπίστωσα την ομοιότητα του χριστιανισμού με το Ισλάμ. Μα αφού υπάρχουν τόσες ομοιότητες, γιατί διαφαίνεται εκατέρωθεν μίσος;

Το αστείο της υπόθεσης, είναι η θεώρηση των χριστιανών ότι είναι πολύ διαφορετικοί από τους μουσουλμάνους. Δεν διακρίνουν καμία ομοιότητα, τους νομίζουν θρησκευτικά αντίθετους. Οι μουσουλμάνοι δεν το έχουν τόσο αυτό. Το κοράνι ως μεταγενέστερο, έχει συμπεριλάβει πολλά στοιχεία της βίβλου και των ευαγγελίων. Ο Ιησούς, θεωρείται προφήτης για το Ισλάμ, και μάλιστα ιδιαίτερα σημαντικός. Το όνομά του αναφέρεται στο κοράνι περισσότερες φορές απ’ ότι του Μωάμεθ.

Οι τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες, που βάση έχουν τη βίβλο –ιουδαϊσμός…

View original post 558 more words

Και οι πολίτες;

­­

peiraias2

Διαβάζω  μερικούς τίτλους ειδήσεων…

«Πρόσφυγες προσπάθησαν να στήσουν σκηνές στο Σύνταγμα»

«Κλιμακώνεται επικίνδυνα η ένταση στον Πειραιά»

«’Πονοκέφαλος’ το λιμάνι του Πειραιά»

Όποιος δεν περίμενε τις παραπάνω εξελίξεις είναι – στην καλύτερη περίπτωση – απίστευτα αφελής. Έρχονται άνθρωποι κατατρεγμένοι από τον πόλεμο και τις κακουχίες, και ενώ έχουν περάσει βουνά, λαγκαδιά, και φουρτούνες, ενώ έχουν δει οικογενειακά τους πρόσωπα και φίλους να πνίγονται, για να φτάσουν εδώ, ξαφνικά βλέπουν κλειστές πόρτες. Και τους λες «ξέρεις τι.. δεν περνάς παραπέρα… Θα γυρίσεις πίσω. Τι με νοιάζει που έπαιζες τη ζωή σου κόρωνα γράμματα κάθε μέρα? θα γυρίσεις».

Μπορούμε έστω και για λίγα δευτερόλεπτα να προσπαθήσουμε να μπούμε στο μυαλό τους; Να σκεφτούμε τι θα κάναμε στη θέση τους; Θα σου πω εγώ τι θα κάναμε… Μια τεραστία εξέγερση. Θα απαιτούσαμε να συνεχίσουμε. Θα απαιτούσαμε να προχωρήσουμε μέχρι να φτάσουμε σε μια χώρα όπου θα μπορούμε να ξαναστήσουμε τη ζωή μας. Επομένως αν κάποιος δεν περίμενε τις εξεγέρσεις των προσφύγων είναι απλά αφελής.

Και το ερώτημα που θέτω είναι το εξής. Τους κατοίκους των περιοχών που θα πληγούν από τις εξεγέρσεις των προσφύγων, ποιος θα τους προστατέψει; Γιατί υπάρχουν και αυτοί οι άνθρωποι… Που έχουν κάθε δικαίωμα να νιώθουν ασφάλεια στον τόπο τους. Όταν γίνει το μεγάλο ΜΠΑΜ (όταν και όχι αν θα γίνει, καθώς είναι θέμα χρόνου) οι πολίτες της χώρας, πως θα προστατευθούν;

Δε θέλω να βγάζω βιαστικά συμπεράσματα, αλλά δεδομένης της παντελούς έλλειψης σχεδίου σε σχεδόν κάθε τομέα που έχει αγγίξει η κυβέρνηση, κάτι μου λέει ότι και σε αυτό δεν έχει σχέδιο. Όχι απλά δεν έχει σχέδιο, αλλά μάλιστα εθελοτυφλεί σε αυτή τη βέβαιη εξέλιξη. Δε μπορώ να καταλάβω γιατί στον έλεγχο της παραμονής των προσφύγων στη χώρα, δεν συμπεριλαμβάνεται ο στρατός. «Ο στρατός δεν είναι catering» είπε πριν μερικές βδομάδες ο Καμμένος (όνομα και πράμα). Προφανώς και ο στρατός δε θα είναι εκεί για να σερβίρει φαγητό. Αλλά θα ελέγχει την κατάσταση. Και η παρουσία του και μόνο, πολύ πιθανό να είναι αρκετή. Γιατί οι άνθρωποι μην ξεχνάμε ότι φεύγουν από πόλεμο, λίγο απίθανο να επιθυμούν να αντιμετωπίσουν στρατό εδώ.

Μήπως τελικά να γίνει κάτι  για να «μην προσπαθήσουν οι πρόσφυγες και κατασκηνώσουν στο Σύνταγμα», για να «μη κλιμακωθεί επικίνδυνα η ένταση στον Πειραιά» και για να πάψει το λιμάνι του Πειραιά να είναι «πονοκέφαλος»;

Οι τίτλοι ειδήσεων:

Πρόσφυγες προσπάθησαν να στήσουν σκηνές στο Σύνταγμα

http://tvxs.gr/news/ellada/prosfyges-prospathisan-na-stisoyn-skines-sto-syntagma-binteo

Κλιμακώνεται επικίνδυνα η ένταση στον Πειραιά

http://www.kathimerini.gr/855746/article/epikairothta/ellada/klimakwnetai-epikindyna-h-entash-ston-peiraia

‘Πονοκέφαλος’ το λιμάνι του Πειραιά

http://news247.gr/eidiseis/politiki/ponokefalos-to-limani-toy-peiraia.3995605.html